Tokom NATO agresije na našu zemlju vojni rezervisti iz Kruševca i okoline bili su raspoređeni u 7. pešadijsku brigadu. Na Kosovo i Metohiju otišla je na početku agresije, a 18. i 19. maja, nakon protesta majki i supruga u centru Kruševca, jedan broj rezervista je napustio položaj i na kratko se vratio svojim kućama. 7. pešadijska brojala je oko šest hiljada rezervista, a prema rečima komandanta Prištinskog korpusa generala Vladimira Lazarevića, brigada je uspešno izvršila sve postavljene zadatke.
Sastavljena od rezervista iz Kruševca i okoline, 7. pešadijska brigada je za vreme NATO agresije 1999. godine bila raspoređena na Kosovu i Metohiji u sastavu Prištinskog korpusa Treće armije. Korpusom je komandovao general Vladimir Lazarević koji kaže da je to u dužem vremenskom periodu možda bio najjači operativni sastav u Evropi. Zona Prišrinskog korpusa obuhvatala je teritoriju celog Kosmeta i deo Opštine Kuršumlija.
Front prema Albaniji i Makedoniji bio je dug 251 kilometar. Prema rečima generala Lazarevića Prištinski korpus imao je 20 jedinica ekvivalenta 7. pešadijske brigade. Sedma pešadijska brigada bila je u drugom pojasu odbrane.
18. i 19. maja 1999. godine, nakon protesta majki i supruga u centru Kruševca, jedan broj rezervista je napustio položaj i na kratko se vratio svojim kućama.
Za vreme NATO agresije, 7. pešadijska brigada brojala je 6 hiljada rezervista. Izgubila je dvadesetdvojicu boraca, a više njih je ranjeno. Prema rečima generala Vladimira Lazarevića u borbi sa daleko brojnijim neprijateljem Prištinski korpus imao je minimalne gubitke. U ljudstvu manje od 0,7 odsto, a u materijalnom ispod 2 procenta. “Sa vojnog aspekta gubici su minimalni i daleko ispod očekivanja neprijatelja, a sa aspekta Srbije ovi gubici su neprocenjivi”, naglasio je general Lazarević sa kojim je, krajem decembra, ekipa Radio Televizije Kruševac razgovarala u Domu vojske u Nišu.
