Dragutin Gavrilović bio je najpoznatiji srpski major, dok je u jugoslovenskoj vojsci napredovao do čina pukovnika. Učestvovao je u skoro svim bitkama srpske vojske u Prvom svetskom ratu.
Za razliku od mnogih saboraca, pukovnik Dragutin Gavrilović umro je 19. jula 1945. godine u Beogradu. Nosilac je Karađorđeve zvezde, francuskog Ratnog krsta kao i mnogih drugih odlikovanja. U srpskoj istoriji ostaće zapamćen po govoru koji je održao braniocima Beograda oktobra 1915. godine neposredno pred juriš u kome je i sam teško ranjen.
Na službi u Kruševcu Gavrilović je proveo najlepše godine svog života. Tu se oženio svojom suprugom Darinkom i dobio petoro dece: četiri ćerke i sina. Sve ćerke su se udale za oficire, a sin je završio Vojnu akademiju i uoči II svetskog rata dobio čin kapetana.Gavrilovićev puk je bio jedan od najuspešnijih . Nadređeni su ga isticali kao veoma uspešnog starešinu.Za najbolje izvedenu nastavnu obuku vojnika u nastavnoj 1925/26.godini Gavrilović je odlikovan Ordenom Svetog Save IV reda.
Pukovnik Gavrilović u Kruševcu je proveo punih 10 godina. U tom periodu aktivno je radio u Aero‐klubu, bio predsednik Streljačke družine „Obilić“ i Sokolskog društva.Od 1920. do 1930. godine bio je komandant Garnizona Kruševac. Kada je 1930.premešten u Beograd, u znak zahvalnosti za njegov desetogodišnji rad na kulturnom i humanitarnomom planu,7. maja 1930. godine, proglašen je za prvog počasnog građanina grada Kruševca.
Za vreme službovanja u Kruševcu pukovnik Gavrilović je sa porodicom živeo u današnjoj Ulici Majke Jugovića (tada Dušanovoj ulici), u kući na kojoj se danas nalazi spomen‐ploča.Kao ugledni građanin, uvažena ličnost i po položaju prisustvovao je svim važnijim događajima i manifestacijama. Posebno je zaslužan za podizanje Sokolskog doma, zgrade koja se nekada nalazila na delu Arheološkog parka. Ovo zdanje porušeno je 60‐tih godina u sklopu arheoloških istraživanja Lazarevog grada.
