Leonora Jovanović Stanković je rođena u Skoplju 4. jula 1950. godine u porodici vojnog lica. Po preseljenju u Smederevsku Palanku pohađala je Osnivnu školu „Olga Milošević“ i Muzičku školu „Božidar Trudić“. Završila je Učiteljsku školu, a diplomirala je na Muzičkoj akademiji u Skoplju, gde je školovala glas.
Želja da ipak bude pre svega muzički pedagog a i životne okolnosti dovele su je u carski grad Kruševac gde počinje porodični i profesionalni život. Udaje se za Slobodana Stankovića, profesora likovne kulture čija je majka Ljubinka bila rođena sestra Veselina Nikolića.
Radila je u mnogim školama kao profesor muzičkog obrazovanja, a poslednjih 20-ak godina u OŠ „Jovan JovanovićZmaj“ gde je postigla značajne rezultate sa dečijim horovima i orkestrima i donela školi brojne nagrade na republičkim takmičenjima.
Pevala je u Mešovitom horu „Abrašević“ pod upravom Nikole Čolovića, kasnije je počela da radi sa Muškim kamernim horom „Binički“ kao dirigent.
Na inicijativu Dragana Bekrića 13.juna 1995, a u okviru Društva za negovanje tradicija oslobodilačkih ratova 1912-1918, u prostorijama Mesne zajednice „VeselinNikolić“ formira Ženski kamerni hor „Srpkinja“. Sa horom je ostvarila više od 200 nastupa u Kruševcu i drugim gradovima učestvujući u obeležavanju značajnih datuma i događaja preko Vidovdanskih svečanosti, Svetosavskih balova, koncerata u crkvenim hramovima, jubilejima kruševačkih firmi, učešća na Mokranjčevim danima u Negotinu, takmičenjima u Bijeljini, Jefimijinim danima u Ljubostinji, Danima Vojvode Prijezde u Stalaću, Danima „StanislavaBiničkog“ u Jasici i mnoim drugim projektima.
Ostaće zapamćena kao dirigent velikog broja ženskih, horskih glasova koje je oblikovala kroz duhovne i svetovne pesme, a u svrhu očuvanja kulture grada.
Kao penzioner vratila se da živi u Smederevsku Palanku gde je pevala u hramu sv. Petke i u nastojanju da se oformi hor pri crkvi.
Upokojila se 2. februara 2026.godine.
