Reditelji Paolo i Vitorio Taviani, kultni autori italijanske kinematografije, proveli su šest meseci na probama predstave Julije Cezar u jednom rimskom zatvoru, i tom prilikom snimili dokumentarnu dramu Cezar mora umreti, koja će se u bioskopu “Kruševac” prikazivati od 31. januara do 4. februara.
Ovaj film premijerno je prikazan na ovogodišnjem filmskom festivalu u Berlinu, gde je nagrađen Zlatnim medvedom za najbolji film. “Priču o umetnosti koja oplemenjuje ekstreme”, domaća publika premijerno je imala prilike da vidi na 18. Festivalu autorskog filma.
Predstava „Julije Cezar“ se završila i glumci su nagrađeni gromoglasnim aplauzom. Svetla se gase; glumci odlaze sa scene i vraćaju se u svoje ćelije. Svi su oni zatvorenici u jednom rimskom zatvoru. Jedan od njih kaže: „Otkad sam otkrio umetnost, ova ćelija je postala pravi zatvor“. Reditelji Paolo i Vitorio Taviani, kultni autori italijanske kinematografije, proveli su šest meseci na probama ove predstave. Njihov film pokazuje kako univerzalnu poruku Šekspirovog dela razumeju i ljudi u ekstremnim životnim uslovima. Nakon premijere, Cezar, Brut i ostali ostaju iza zatvorenih vrata. Svi oni ponosni su i na čudan način dirnuti, kao da je predstava otkrila dubine njihove prošlosti.
Braća Tavijani proveli su šest meseci u zatvoru “Rebibbia”, prateći probe i razvoj predstave kompletno realizovane od strane zatvorenika, nekih i sa veoma dugim vremenskim kaznama…
– Kada naš akter-robijaš kaže „ubiću Cezara”, postoji ta iskrena bol i svest o sopstvenoj prošlosti, zločinima i gresima, što ne može u sebi da nosi profesionalni glumac, kažu autori filma.
„Cezar mora umreti” je kruna karijere filmskih veterana koji su prvi zajednički igrani film režirali 1967. godine („Subverzivci”), a zlatno doba doživeli sedamdesetih i ranih osamdesetih kada su snimili niz zapaženih dela poput: „Dobro jutro Vavilone”, „Sveti Mihajlo je imao petla”, „Allonsenfan” LAT, „Noć svetog Lorenca” ili „Padre padrone”, LAT („Ja sam bog otac”), za koji 1977. osvajaju Zlatnu palmu u Kanu.
Taviani su opet u centru filmske pažnje, a gde god je njihov „Cezar mora umreti” bio prikazan, bio je toplo dočekan i ispraćen i od strane kritike i od strane publike, kao neobični igrano-dokumentarni miks koji prati postavljanje Šekspirovog komada „Julije Cezar” na „teatarske daske” najstrožije čuvanog italijanskog zatvora, rimske Rebibije, u kojem kazne služe glumci braće Taviani: ubice, dileri, mafijaši i pripadnici kamore.
Film se ne bavi njihovim zločinima već prikazuje njihov pogled na pitanja prijateljstva, izdaje, moći, obmane i nasilja, što i jesu glavna pitanja ovog Šekspirovog komada i glavne dileme antičkih likova Bruta, Kasija i Cezara.
